پیش بینی پذیرش فناوری نوین آموزشی توسط معلمان براساس نگرش به هوش مصنوعی
کد مقاله : 1537-FUTURESTUDIES
نویسندگان
صدف بختی *1، جهانگیر کرمی2
1کارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه رازی
2دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه رازی
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پذیرش فناوری‌های نوین آموزشی بر اساس نگرش معلمان نسبت به هوش مصنوعی انجام شد. این پژوهش در چارچوب پارادایم اثبات‌گرایی و با رویکرد کمی، از طرح توصیفی–همبستگی از نوع پیش‌بینی بهره گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شاغل در مدارس شهر کرمانشاه بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، 100 نفر از آنان به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس نگرش کلی نسبت به هوش مصنوعی و پرسشنامه آمادگی پذیرش تکنولوژی استفاده شد که روایی آن‌ها بر اساس مطالعات پیشین و پایایی‌شان با ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 و با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که نگرش مثبت معلمان نسبت به هوش مصنوعی در سطح نسبتاً مطلوبی قرار دارد و مؤلفه‌های خوش‌بینی و خلاق بودن میانگین بالاتری نسبت به مؤلفه‌های عدم سهولت و عدم امنیت دارند. نتایج تحلیل همبستگی حاکی از روابط مثبت و معنادار بین نگرش مثبت به هوش مصنوعی و مؤلفه‌های خوش‌بینی، خلاق بودن و عدم سهولت بود، در حالی که رابطه معناداری با مؤلفه عدم امنیت مشاهده نشد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که نگرش مثبت به هوش مصنوعی پیش‌بین معنادار پذیرش فناوری‌های نوین آموزشی است و حدود 44 درصد از واریانس این متغیر را تبیین می‌کند. در مجموع، تقویت نگرش‌های مثبت نسبت به هوش مصنوعی می‌تواند نقش مؤثری در افزایش پذیرش فناوری‌های نوین آموزشی در میان معلمان ایفا کند.
کلیدواژه ها
پذیرش فناوری نوین آموزشی، نگرش به هوش مصنوعی، معلمان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر