فناوری های نوین و هوش مصنوعی در آموزش و پرورش و تربیت معلم

کد مقاله : 1496-FUTURESTUDIES

نویسندگان

الهه رستگار *، طیبه برزگر آموزش و پرورش

چکیده مقاله

زمینه و هدف: ورود فناوری‌های هوش مصنوعی (AI) به اکوسیستم آموزشی، پارادایم‌های سنتی یادگیری را با چالش مواجه کرده و گذار از «مدل صنعتی یکسان‌نگر» به «یادگیری شخصی‌سازی‌شده» را تسریع کرده است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل انتقادی و تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول دو رکن اساسی نظام آموزشی، یعنی «توسعه حرفه‌ای معلمان» و «فرآیندهای یاددهی-یادگیری» است. روش: این مطالعه با رویکردی مروری-تحلیلی و با استناد به چارچوب‌های نظری و فناوری‌های نوین (نظیر یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و هوش مصنوعی مولد)، کاربردهای عملی و چالش‌های این فناوری را واکاوی می‌کند. یافته‌ها: بررسی‌ها نشان می‌دهد که هوش مصنوعی در تربیت معلم، از طریق ابزارهایی مانند شبیه‌سازهای واقعیت مجازی (VR) برای تمرین مدیریت کلاس و دستیاران هوشمند برای طراحی آموزشی، مدل‌های توانمندسازی را از حالت ایستا به پویا تغییر داده است. در سطح کلاس درس نیز، استقرار سیستم‌های تدریس خصوصی هوشمند (ITS) و تحلیل‌گری یادگیری، امکان خلق مسیرهای منحصر‌به‌فرد آموزشی و ارتقای عدالت آموزشی برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه را فراهم آورده است. با این حال، چالش‌های بنیادین شامل سوگیری‌های الگوریتمی، نقض حریم خصوصی داده‌ها و خطر وابستگی تکنولوژیک، نیازمند تدوین چارچوب‌های اخلاقی دقیق است. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نتیجه می‌گیرد که هوش مصنوعی جایگزین معلم نخواهد شد، بلکه نقش او را از «انتقال‌دهنده دانش» به «معمار تجربیات یادگیری» و «تسهیل‌گر مهارت‌های انسانی» بازتعریف می‌کند. موفقیت در این گذار تاریخی، در گرو ایجاد هم‌افزایی هوشمندانه میان قابلیت‌های پردازشی ماشین و خرد و همدلی انسانی است.

کلیدواژه ها

هوش مصنوعی، تربیت معلم، آموزش و پرورش، یادگیری شخصی‌سازی‌شده، فناوری‌های نوین، تحلیل‌گری یادگیری، اخلاق در هوش مصنوعی.

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر