| هوش مصنوعی به مثابه همکار تربیتی (بازتعریف رابطهی فناوری و تربیت در نظام آموزش معلم) |
| کد مقاله : 1490-FUTURESTUDIES |
| نویسندگان |
|
مریم چرامی *1، مریم صبایان2 1گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 2دانشجومعلم، گروه آموزشی امور تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| پیشرفت شتابان فناوریهای نوین و گسترش روزافزون کاربردهای هوش مصنوعی در نظامهای آموزشی، ضرورت بازاندیشی بنیادین در اهداف، محتوا و رویکردهای تربیت معلم را بیش از پیش نمایان ساخته است. در این شرایط، نقش معلمان از انتقالدهندگان صرف دانش فراتر رفته و آنان بهعنوان طراحان و تسهیلگران محیطهای یادگیری هوشمند، مستلزم برخورداری از شایستگیهای نوین تربیتی، فناورانه و حرفهای هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تأثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی در فرآیند تربیت معلمان و تبیین جایگاه آن در ارتقای یادگیری شخصیسازیشده انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بر پایهی مطالعات کتابخانهای و تحلیل اسنادی صورت گرفته و در این راستا، منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی و اسناد تخصصی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتهاند. یافتهها نشان میدهد که هوش مصنوعی نه بهعنوان جایگزین معلم، بلکه بهمثابه «همکار تربیتی» ایفای نقش میکند و از طریق ارائهی بازخوردهای هوشمند، تحلیل دادههای یادگیری و پشتیبانی از آموزش تطبیقی، میتواند به بهبود کیفیت تربیت معلم، تقویت خلاقیت، ارتقای مهارتهای اجتماعی و توسعهی روشهای نوین تدریس کمک کند. بر این اساس، میتوان نتیجه گرفت که بازتعریف رابطهی فناوری و تربیت مستلزم توجه جدی به توسعهی سواد هوش مصنوعی، تقویت شایستگیهای حرفهای و اخلاقی معلمان و فراهمسازی بسترهای لازم برای ادغام آگاهانه، مسئولانه و انتقادی فناوریهای هوشمند در برنامههای آموزش معلم است. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، تربیت معلم، فناوری آموزشی، یادگیری شخصیسازیشده، همکار تربیتی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
