اثربخشی استفاده از فناوری‌های کمکی در بهبود سواد خواندن در دانش‌آموزان دارای نارساخوانی: یک مرور سیستماتیک
کد مقاله : 1421-FUTURESTUDIES
نویسندگان
فرشته پورعبداله *1، میرنادر میری2
1دانشجوی کارشناسی مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، اردبیل، ایران
2استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران
چکیده مقاله
نارساخوانی به عنوان یکی از شایع‌ترین اختلالات یادگیری، چالش‌های جدی در مهارت‌های خواندن، رمزگشایی و درک مطلب ایجاد می‌کند. این مرور نظام‌مند با هدف بررسی اثربخشی مداخلات مبتنی بر فناوری‌های کمکی دیجیتال (مانند تبدیل متن به گفتار، کتاب‌های صوتی، نرم‌افزارهای واج‌شناسی و واقعیت مجازی) در بهبود سواد خواندن دانش‌آموزان ۷ تا ۱۸ ساله مبتلا به نارساخوانی انجام شد. بر اساس دستورالعمل PRISMA 2020 و چارچوب PICO، جستجوی الکترونیکی در پایگاه‌های داده ERIC، Scopus، PubMed، Web of Science، Google Scholar و SID از ژانویه ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۲۵ صورت گرفت. از میان ۴۳۲ مقاله اولیه، ۲۷ مطالعه واجد شرایط (۱۵ انگلیسی و ۱۲ فارسی) برای تحلیل کمی و کیفی انتخاب شدند. نتایج کمی نشان‌دهنده اندازه اثر متوسط تا بزرگ (میانگین Cohen's d = ۰.۵۸) بود، با بیشترین تأثیر در TTS برای روان‌خوانی(۰.۶۵ d =) و نرم‌افزارهای واج‌شناسی برای آگاهی واج‌شناختی ( ۰.۷۱ d =). تحلیل کیفی چهار تم اصلی را استخراج کرد: بهبود انگیزه و خودکارآمدی، چالش‌های فنی، تسهیل مشارکت اجتماعی و نیاز به شخصی‌سازی. یافته‌ها بر پتانسیل فناوری کمکی در کاهش نابرابری‌های آموزشی تأکید دارند، اما محدودیت‌هایی مانند اندازه نمونه کوچک و کمبود تحقیقات محلی وجود دارد. پیشنهاد می‌شود تحقیقات آینده بر مداخلات ترکیبی و بلندمدت در زمینه فارسی تمرکز کنند.
کلیدواژه ها
اختلال یادگیری، فناوری کمکی، نارساخوانی، مرور سیستماتیک ، تبدیل متن به گفتار
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر