تربیت معلم در عصر هوشمند: درس‌آموزی از تجربه آموزش مجازی اضطراری و الزامات آینده
کد مقاله : 1393-FUTURESTUDIES
نویسندگان
مهدیه عیدی *1، علی نورمحمدی آذر2، یاسمن زنده دل2
1دانشجو کارشناسی آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان همدان
2دانشجوکارشناسی آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان همدان
چکیده مقاله
هدف این پژوهش، استخراج درس‌های تجربه آموزش مجازی اضطراری دوران همه‌گیری کووید-۱۹ و شناسایی الزامات آینده تربیت معلم در عصر هوشمند بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل معلمان دارای تجربه تدریس در دوره آموزش مجازی اضطراری بود که با روش نمونه‌گیری غیراحتمالی در دسترس و گلوله برفی انتخاب شدند. حجم نمونه نهایی ۵۳۶ نفر بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته شامل دو بخش درس‌آموخته‌ها (۱۵ گویه) و الزامات آینده (۲۰ گویه) که روایی و پایایی آن تأیید شد، گردآوری و با روش‌های آمار توصیفی، استنباطی و تحلیل عاملی اکتشافی تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌های توصیفی نشان داد که مهم‌ترین درس‌های دوره اضطراری، لزوم زیرساخت پایدار، اهمیت سواد دیجیتال و نیاز به پشتیبانی روانی-اجتماعی بوده است. تحلیل عاملی اکتشافی بر گویه‌های الزامات آتی، چهار عامل اصلی را آشکار کرد که در مجموع ۶۸/۴ درصد از واریانس کل را تبیین نمودند: شایستگی‌های حرفه‌ای تلفیقی، بازطراحی برنامه درسی، زیرساخت و پشتیبانی نهادی، و توسعه حرفه‌ای مستمر. همچنین، نتایج آزمون‌های استنباطی حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین درک درس‌آموخته‌ها و الزامات آتی و نیز تفاوت معنادار در درک الزامات بر اساس سابقه تدریس بود. در نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت که تحول در تربیت معلم برای عصر هوشمند، نیازمند رویکردی نظام‌مند و همه‌جانبه است که توسعه شایستگی‌های تلفیقی، بازنگری محتوای آموزشی، استقرار زیرساخت عادلانه و نهادینه‌سازی توسعه مستمر حرفه‌ای را به‌طور همزمان در بر گیرد. تجربه آموزش اضطراری مجازی، به‌عنوان یک آزمون عملی، چراغ راهی برای طراحی این تحول پارادایمی است.
کلیدواژه ها
تربیت معلم، آموزش هوشمند، آموزش مجازی اضطراری، درس‌آموخته‌ها، الزامات آینده، تحلیل عاملی اکتشافی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر