آیا هوش مصنوعی به عدالت آموزشی کمک می‌کند یا مغایر با آن است؟
کد مقاله : 1355-FUTURESTUDIES
نویسندگان
محمد راهسار *1، سارا نصیری2
1دانشگاه فرهنگیان واحد زینب کبری س کازرون
2آموزگار، آموزش و پرورش شهرستان کازرون
چکیده مقاله
چکیده
بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) در تحقق یا تضعیف آرمان عدالت آموزشی، یکی از چالش‌های حیاتی آموزش نوین است، این مقاله که بصورت مروری و کتابخانه ای نگارش یافته با تکیه بر ادبیات تخصصی، پتانسیل‌های تحول‌آفرین هوش مصنوعی را در برابر مخاطرات ذاتی آن مورد ارزیابی قرار داده است و به بررسی دوگانه‌ی نقش هوش مصنوعی در آموزش پرداخته و می‌کوشد روشن سازد که آیا این فناوری نوظهور به ترویج عدالت آموزشی یاری می‌رساند یا آن را تهدید می‌کند. از یک‌سو، هوش مصنوعی با شخصی‌سازی یادگیری، دسترسی جهانی، شناسایی زودهنگام مشکلات تحصیلی و پشتیبانی از دانش‌آموزان با نیازهای ویژه، می‌تواند به توزیع عادلانه‌تر فرصت‌های یادگیری کمک کند و وعده کاهش شکاف‌های عملکردی و ارائه فرصت‌های برابر را می‌دهد. با این حال، این فناوری دوگانه، ریسک‌های جدی نیز به همراه دارد از سوی دیگر، سوگیری‌های الگوریتمی، نابرابری در دسترسی دیجیتال، را تشدید می نمایند. علاوه بر این، نگرانی‌هایی پیرامون حفظ حریم خصوصی داده‌ها و شفافیت نحوه تصمیم‌گیری مدل‌های هوش مصنوعی مطرح است. عدالت آموزشی نه در ذات فناوری، بلکه در شیوه‌ی استفاده، نظارت اخلاقی و سیاست‌گذاری عادلانه آن نهفته است. نتیجه‌گیری اصلی این است که هوش مصنوعی به‌خودی‌خود نه حامی عدالت است و نه دشمن آن؛ بلکه ابزاری خنثی محسوب می‌شود . در نهایت، هوش مصنوعی می‌تواند حامی عدالت آموزشی باشد، به‌شرط آنکه با شفافیت، برابری در دسترسی و نظارت انسانی مستمر به‌کار گرفته شود.
کلیدواژه ها
کلیدواژه ها: عدالت آموزشی، هوش مصنوعی، فرصت های یادگیری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر