| هوش مصنوعی و فناوری های نوین در اموزش و پرورش |
| کد مقاله : 1333-FUTURESTUDIES |
| نویسندگان |
|
سیده ریحانه حسینی *1، سیده کوثر حسینی2، محمدحسین صمیمی3 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان 2دبیر اموزش و پرورش استان مازندران 3هنر اموز اموزش و پرورش مازندران |
| چکیده مقاله |
| هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوریهای کلیدی انقلاب صنعتی چهارم، نظامهای آموزشی جهان را به سوی تحولی بنیادین در فرآیندهای یاددهی-یادگیری سوق داده است . در ایران، بومیسازی این فناوری به معنای تطبیق و توسعه آن بر اساس نیازها، ارزشهای فرهنگی، زبان فارسی و ساختار بومی آموزش، با مجموعهای از فرصتها و محدودیتهای ساختاری روبهروست . فرصتهای کلیدی مانند شخصیسازی یادگیری و طراحی مسیرهای آموزشی انطباقی، ارزشیابی هوشمند، و تقویت مهارتهای دیجیتال و تفکر الگوریتمی دانشآموزان . در مقابل، محدودیتهای عمدتاً شامل ضعف زیرساختهای فناوری (اینترنت ناپایدار و کمبود تجهیزات در بسیاری از مدارس)، شکاف دیجیتال عمیق میان مناطق شهری و روستایی، کمبود نیروی انسانی متخصص و فقدان برنامه درسی منسجم برای آموزش هوش مصنوعی، نگرانیهای امنیت سایبری و حریم خصوصی دادههای دانشآموزان، تحریمهای بینالمللی و ناسازگاری پداگوژیک ابزارهای فناورانه با روشهای سنتی تدریس است . هر چند چشمانداز آینده نشان میدهد که با تدوین راهبرد ملی یکپارچه، سرمایهگذاری پایدار در زیرساختها، توانمندسازی نظاممند معلمان از طریق آموزشهای ضمن خدمت، و طراحی چارچوبهای اخلاقی-بومی متناسب با ارزشهای اسلامی-ایرانی، میتوان موانع موجود را به فرصتهای تحولآفرین تبدیل کرد و نظام آموزش ایران را به سوی یادگیری پویا، عادلانه و هوشمند هدایت نمود. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی در آموزش، بومیسازی فناوری، فرصتها و محدودیتها، زیرساخت فناوری، توانمندسازی معلمان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
