| آیا هوش مصنوعی می تواند تمرکزگرایی سیستم آموزشی را در ایران کاهش دهد؟ |
| کد مقاله : 1332-FUTURESTUDIES |
| نویسندگان |
|
نیما علی پور زرگر *1، رضا جهاندیده کرکرق2 1دانشجو معلم دانشگاه فرهنگیان 2دانشجوی کارشناسی آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان،زنجان،ایران |
| چکیده مقاله |
| چکیده این پژوهش با هدف بررسی کارکردها، فرصتها و چالشهای هوش مصنوعی در نظام آموزشی ایران انجام شد. روش پژوهش بهصورت مقاله مروری بوده و با مطالعه منابع علمی و اسناد موجود، ابعاد مختلف این فناوری در آموزش مورد توجه قرار گرفت. یافتهها نشان دادند که هوش مصنوعی میتواند در شخصیسازی آموزش، توسعه محتوا، مدیریت هوشمند مدرسه و کلاس، و ترجمه و تطبیق محتوای درسی به زبانهای بومی و محلی نقش مؤثر ایفا کند. این موارد تنها بخشی از ظرفیتهای هوش مصنوعی هستند و کاربردهای دیگری نیز وجود دارد که میتواند در آینده مورد توجه قرار گیرد.در بحث و نتیجهگیری تأکید شد که هوش مصنوعی قادر است به کاهش تمرکزگرایی و افزایش انعطاف در نظام آموزشی کمک کند، اما این امر نیازمند آگاهی مدیران، معلمان و خانوادهها و نیز وجود چارچوبهای اخلاقی و نظارتی دقیق است. فرصتهایی چون وجود سند تحول بنیادین و آگاهی معلمان و دانشجو معلمان از جمله عوامل تسهیلکننده ورود این فناوری به آموزش معرفی شدند. در کنار این فرصتها، چالشهایی نیز مطرح گردید؛ از جمله تهدید شغلی و روانی برای معلمان، نگرانیهای اخلاقی و حریم خصوصی دادهها، و شکاف زیرساخت فناوری که بهویژه در مناطق محروم مانع بهرهبرداری برابر از ظرفیتهای آموزشی میشود. بنابراین، استفاده آگاهانه از هوش مصنوعی در آموزش نیازمند سیاستگذاری دقیق و ارتقای سطح آگاهی ذینفعان است تا این فناوری بهعنوان دستیار آموزشی در کنار معلمان عمل کند و نه جایگزین آنان. |
| کلیدواژه ها |
| کلید واژه ها: سیستم آموزشی، هوش مصنوعی ، کاهش تمرکزگرایی، سند تحول |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
