طراحی چارچوب آموزشی تلفیقی برای ارتقای کیفیت یادگیری در محیط‌های آموزش مجازی و حضوری
کد مقاله : 1246-FUTURESTUDIES
نویسندگان
غلامرضا هاتفی مجومرد *1، سید علی حاجی میرزائی2
1استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان یزد، ایران
2دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان یزد
چکیده مقاله
هدف این پژوهش، طراحی و ارائه یک چارچوب مفهومی نظام‌مند برای ارتقای کیفیت یادگیری در محیط‌ آموزش تلفیقی است. این مقاله با اتخاذ رویکی توصیفی-تحلیلی و بر اساس مرور نظام‌مند ادبیات پژوهشی و تحلیل محتوای کیفی در حوزه آموزش تلفیقی، طراحی آموزشی و یادگیری الکترونیکی تدوین شده است. برای دستیابی به این هدف، ابتدا نقاط قوت و ضعف ذاتی هر یک از محیط‌های حضوری و مجازی با استناد به مبانی نظری و یافته‌های تجربی بررسی شد. سپس، با تلفیق این تحلیل‌ها و بر اساس اصول شناخته‌شده یادگیری (مانند نظریه ساختارگرایی اجتماعی و نظریه ارتباطی) و الگوهای موفق طراحی آموزشی، چارچوبی چهاربعدی و ارائه گردید. مؤلفه‌های اصلی این چارچوب عبارتند از:  ۱) طراحی هدفمند محتوا و فعالیت‌های یادگیری تلفیقی، با تأکید بر تلفیق هوشمندانه محیط‌ها بر اساس اهداف یادگیری و استفاده از چندرسانه‌ای‌های تعاملی؛ ۲) تسهیل‌گری و مدیریت تعامل پویا، با محوریت تغییر نقش مدرس به راهنمای فرآیند یادگیری و ایجاد تعامل سازنده بین یادگیرنده، محتوا، مدرس و همتایان در هر دو محیط؛ ۳) ارزیابی مستمر، سازنده و متنوع، که بر استفاده از روش‌های اصیل و همسو با فعالیت‌های طراحی‌شده برای سنجش عمق یادگیری تأکید دارد؛ ۴) ایجاد زیرساخت پشتیبانی جامع، شامل پشتیبانی فنی قابلاتکا، حمایت عاطفی-اجتماعی و پرورش حس اجتماع یادگیری. نتیجه‌گیری کلی مقاله نشان می‌دهد که ارتقای کیفی یادگیری در پارادایم جدید آموزش تلفیقی، نه در گرو فناوری صرف، بلکه مستلزم بازطراحی کلی فرآیند آموزش با نگاهی یکپارچه به این چهار رکن اساسی است. این چارچوب مفهومی می‌تواند مبنایی برای برنامه‌ریزی، اجرا و پژوهش‌های آتی در این حوزه باشد.
کلیدواژه ها
طراحی آموزشی، یادگیری تلفیقی، کیفیت یادگیری، آموزش مجازی، آموزش حضوری، چارچوب مفهومی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر