دوگانگی ترکیب نهاد با سیستم در آموزش و پرورش: تبیین نظری یک هویت هیبریدی
کد مقاله : 1214-FUTURESTUDIES
نویسندگان
محمد نجفی *1، مهران محمودی2
1دانشجوی مقطع کارشناسی پیوسته آموزش زبان عربی دانشگاه فرهنگیان هرمزگان، پردیس شهید بهشتی
2دانشجوی مقطع کارشناسی پیوسته علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان هرمزگان، پردیس شهید بهشتی
چکیده مقاله
اندیشمندانی چون دورکیم و بروس‌کوئن آموزش و پرورش را نهادی می‌دانستند که ویژه‌گی‌هایی همچون انتقال ارزش‌ها و باورها، بازتولید فرهنگ و نهادینه‌سازی نقش‌های اجتماعی را بر عهده دارد. در این چارچوب، هویت آموزش و پرورش ماهیتی نهادی دارد.با این حال، گسترش عقلانیت ابزاری، پیچیده‌تر شدن ساخت اجتماعی، توسعه روزافزون جوامع و نفوذ فراگیر فناوری در امر تعلیم و تربیت، ساختار آموزش و پرورش را به‌سمت سیستمی‌شدن سوق داده. سیستمی‌شدن متضمن برنامه‌ریزی و استفاده از ابزارهای اجرایی دقیق برای تحقق اهداف آموزشی است؛ مظاهری چون سامانه‌های دیجیتال حاکی‌از تقویت این منطق سیستمی‌اند. در این وضعیت، تحلیل آموزش و پرورش صرفاً با اتکا بر منطق نهادی یا تقلیل آن به سازوکارهای اجرایی صرف امکان‌پذیر نیست. پژوهش حاضر نشان می‌دهد آموزش و پرورش معاصر واجد هویتی هیبریدی است که در آن منطق نهادی و منطق سیستمی در رابطه‌ای پیچیده، بازتابی و گاه متناقض‌نما هم‌زیست‌اند. با تحلیل منابع کلاسیک و معاصر فلسفه و جامعه‌شناسی آموزش، این مطالعه مفهومی جدید را برای فهم وضعیت کنونی پیشنهاد می‌کند:«نظام تعلیمی هم‌تنیده». در این انگاره، لایه نهادی آموزش و پرورش با لایه اجرایی آن در رابطه‌ای تنظیم‌پذیر قرار می‌گیرند؛ مطالعه نظام‌های موفقی همچون فنلاند بیانگر امکان هم‌زیستی فعال دو منطق نهادی و سیستمی است. این پژوهش در نهایت ضمن نقد دوگانگی ممتد سنتی نهاد/سیستم، مجموعه‌ای از مفاهیم و گفتمان نو مانند هویت هیبریدی را برای بازسازی زبان تحلیلی آموزش و پرورش معاصر پیشنهاد و تبیین می‌کند و آن را گامی در جهت شکل‌دهی به چرخشی زبانی و نظری در جامعه‌شناسی آموزش و فلسفه تعلیم و تربیت می‌داند
کلیدواژه ها
آموزش و پرورش، نهاد اجتماعی، عملکرد سیستمی، هویت هیبریدی، نظام آموزشی معاصر، آموزش و پرورش آینده.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر