از کلا س درس تا مدرسه زنده: واکاوی تجربه کارورزی (1) در دبستان دخترانه شهدای37 کرمان
کد مقاله : 1213-FUTURESTUDIES
نویسندگان
زهرا امیری قریه علی *، مریم دلیلی
دانشجو معلم
چکیده مقاله
دوره کارورزی به‌عنوان نقطه اتصال حیاتی میان آموزه‌های نظری دانشگاه و واقعیت‌های عملی محیط آموزشی، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت حرفه‌ای دانشجومعلمان ایفا می‌کند. این پژوهش به بازنمایی و تحلیل تجربه زیسته کارورزی (۱) در دبستان دخترانه شهدای۳۷کرمان می‌پردازد. هدف اصلی، تبیین و واکاوی ابعاد مختلف این تجربه، با تمرکز بر شناسایی ویژگی‌های محیط آموزشی، ساختار اداری، فضای عاطفی و فرآیندهای تلفیقی آموزش وپرورش در یک مطالعه موردی عینی است. این مطالعه با رویکردی کیفی و به روش مطالعه موردی انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با کارکنان و یادداشت‌برداری میدانی در طول نیمسال اول ۱۴۰۴-۱۴۰۵ گردآوری و با بهره‌گیری از تحلیل محتوای کیفی و تکنیک شش کلاه تفکر مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد مدرسه به مثابه یک سامانه یکپارچه تربیتی عمل می‌کند که در آن فضای فیزیکی به شکل یک متن آموزشی سه‌بعدی طراحی شده، ساختار اداری از برنامه‌ریزی مبتنی بر روانشناسی یادگیری برخوردار است و روابط عاطفی عمیق و خانوادگی بر محیط حاکم است. مطالعه موردی کلاس چهارم «یاس» الگویی موفق از تلفیق آموزش وپرورش را نمایش داد. با این حال، نبود مشاور، ریسک وابستگی موفقیت‌ها به سرمایه انسانی فردی و بار سنگین نقش‌های چندگانه معلمان به عنوان چالش‌های اصلی شناسایی شدند. کارورزی (۱) گامی اساسی در گذار از نگاه نظری به درک سیستمی و کلی‌نگر از مدرسه است. کارآمدی محیط آموزشی در گرو تلفیق «سخت‌افزار» منسجم با «نرم‌افزار» غنی است. برای پایداری و تعمیق دستاوردها، نهادینه‌سازی فرآیندهای کیفی، تأمین پشتیبانی تخصصی روانی-اجتماعی و طراحی سازوکارهای حمایت از معلمان ضروری به نظر می‌رسد.
کلیدواژه ها
کارورزی، تجربه زیسته، دانشجومعلم، دبستان شهدای ۳۷، تحلیل محیط آموزشی، تلفیق آموزش و پرورش.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر