تحلیل تطبیقی روش‌های تربیتی و راهنمایی امام صادق (ع) و یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در آموزش معاصر
کد مقاله : 1148-FUTURESTUDIES
نویسندگان
سید منصور امامی میبدی *1، علی نوزاد2، محمد صالح شاکری شمسی3
1استادیار و عضو هیئت علمی گروه آموزش معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان
2دانشجوی کارشناسی پیوسته رشته آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان پرئیس شهیدان پاکنژاد یزد
3دانشجوی کارشناسی پیوسته رشته آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهیدان پاکنژاد یزد
چکیده مقاله
تحول در نظام‌های آموزشی معاصر، موجب گرایش به روش‌های یادگیری فعال از جمله روش تدریس مبتنی بر حل مسئله (PBL) شده است. در مقابل، سنت آموزشی اسلامی به‌ویژه در مکتب امام صادق (ع)، الگویی عمیق و ساختاریافته از شاگردپروری علمی، اخلاقی و معنوی ارائه می‌دهد که همچنان ظرفیت‌های آموزشی کاربردی دارد. این پژوهش با هدف مقایسه تطبیقی میان سبک شاگردپروری امام صادق (ع) و روش تدریس مبتنی بر حل مسئله، به شیوه توصیفی–تحلیلی انجام گرفته است. در این بررسی، ابتدا شاخصه‌های آموزشی کلاس‌های امام صادق (ع) شامل تقویت تفکر انتقادی، مشارکت فعال شاگرد، تربیت چندلایه (علمی، اخلاقی، معنوی) و نقش محوری استاد معرفی می‌شود. سپس، این مؤلفه‌ها با عناصر کلیدی روش مبتنی بر حل مسئله مانند مسئله‌محوری، یادگیری مشارکتی و نقش تسهیل‌گر معلم تطبیق داده می‌شوند. نتایج نشان می‌دهد که میان دو رویکرد، همپوشانی‌هایی در سطح روش‌شناسی وجود دارد؛ با این تفاوت که در سبک امام صادق (ع)، بُعد تربیت اخلاقی و رابطه عمیق استاد–شاگرد برجسته‌تر است. مقاله حاضر با هدف بهره‌گیری از ظرفیت‌های مکتب اسلامی، پیشنهاداتی جهت طراحی مدل‌های آموزشی بومی مبتنی بر آموزه‌های دینی برای نظام آموزش معاصر ارائه می‌دهد.
کلیدواژه ها
امام صادق (ع)، شاگردپروری، روش مبتنی بر حل مسئله، آموزش اسلامی، یادگیری فعال، مقایسه تطبیقی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر