بررسی نقش پیش‌بینی کننده‌ی تنظیم هیجان، سطح اضطراب، استرس، و افسردگی در پیشرفت تحصیلی
کد مقاله : 1144-FUTURESTUDIES
نویسندگان
احمد بیات *1، آرزو دلفان بیرانوند1، حبیبه رحمتی2، زهرا کولیوند3
1استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران.
3دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده مقاله
پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش پیش‌بینی کننده‌ی تنظیم هیجان، سطح اضطراب، استرس، و افسردگی در پیشرفت تحصیلی دانشجویان انجام گرفت. روش تحقیق برحسب هدف در دسته‌ی تحقیقات کاربردی می‌باشد و برحسب روش گردآوری داده‌ها در دسته‌ی تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل همه‌ی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر در سال‌تحصیلی 1404- 1403 به تعداد 3000 نفر بود. حجم نمونه براساس جدول کرجسی و مورگان 341 نفر برآورد شد که به روش خوشه‌ای انتخاب شدند. بدین صورت که از همه‌ی گروه‌های تحصیلی به صورت تصادفی 341 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسش‌نامه‌های تنظیم هیجان گراس و جان (2003)، استرس مارکهام (1992)، اضطراب زونگ (1970)، افسردگی بک (1996)، و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (1994) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها به روش رگرسیون و با کمک نرم‌افزار SPSS-25 انجام شد. نتایج نشان داد که بین اضطراب، افسردگی، و استرس با پیشرفت تحصیلی رابطه‌ی معناداری در سطح 05/0 وجود ندارد؛ اما بین تنظیم هیجان با پیشرفت تحصیلی در سطح معناداری 01/0 رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد و پیشرفت تحصیلی براساس تنظیم هیجان قابل پیش‌بینی است. بنابراین، یافته‌های پژوهش نشان داد که اضطراب، افسردگی، و استرس تأثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی ندارند و این متغیرها پیش‌بینی‌کننده‌ی پیشرفت تحصیلی نیستند. در مقابل، تنظیم هیجان نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی دارد و رابطه‌ی مثبت و معناداری میان این دو متغیر در سطح اطمینان 99 درصد مشاهده شد. به عبارت دیگر، توانایی دانشجویان در مدیریت و تنظیم هیجانات خود می‌تواند به‌عنوان عاملی کلیدی در موفقیت تحصیلی آنان عمل کند.
کلیدواژه ها
تنظیم هیجان، اضطراب، استرس، افسردگی، پیشرفت تحصیلی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر