تحلیل کیفی بر جایگاه تربیت مبتنی بر ارزش‌ها در نظام تعلیم و تربیت ایران
کد مقاله : 1130-FUTURESTUDIES
نویسندگان
علی اکبر دولتی *1، میکاییل سرحدی2، مریم سرحدی3
1گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران
2دانشجوی کارشناسی امور تربیتی، پردیس شهید رجایی، دانشگاه فرهنگیان، سمنان:ایران
3مدیریت برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه آزاد، قائمشهر، ایران
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، واکاوی پدیدارشناسانه تجربه‌های زیسته استادان در خصوص تربیت مبتنی بر ارزش‌ها و جایگاه آن در نظام آموزش عالی، به‌ویژه در دانشگاه فرهنگیان، بوده است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، کیفی با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (حضوری و تلفنی) با ۱۲ نفر از استادان و اعضای هیئت‌علمی دانشگاه فرهنگیان گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون تفسیر شد. نتایج در پاسخ به تعریف، نشان داد که تربیت ارزشی از یک فرآیند انتقال دانش صرف فراتر رفته و به یک پروژه پیچیده شامل صلاحیت اخلاقی، هویت‌سازی و تاب‌آوری دیجیتال تبدیل شده است که قوی‌ترین حضور خود را در «لحظات بحرانی انتخاب» و تضاد منافع آشکار می‌سازد. مهم‌ترین یافته‌ی پژوهش، شناسایی «گسست ساختاری سه‌گانه» (تناقض گفتار-عمل، عدم همبستگی میان شایسته‌سالاری آکادمیک و سیستم پاداش‌دهی اجتماعی، و فقدان امنیت روانی محیط) به‌عنوان مانع اصلی تضعیف‌کننده بود. در مقابل، راهکار اساسی، بازتعریف نقش استاد به «الگوی عملی» و «معمار فضایی امن برای گفت‌وگوی انتقادی» بود که با استفاده از «حکمت عملی»، تعارضات را به فرصت یادگیری تبدیل می‌کند. نتیجه‌گیری نهایی حاکی از آن است که تحقق تربیت ارزشی نیازمند «نظام متوازن دوگانه«شامل یکپارچگی سیستمی و احیای اعتبار نهادی از طریق منش اخلاقی استاد است تا دانشجو بتواند« حاکمیت فردی» و «مصونیت دیجیتال» لازم برای یک زندگی اخلاقی آگاهانه را کسب نماید
کلیدواژه ها
تربیت مبتنی بر ارزش‌ها، نظام تعلیم و تربیت، جایگاه تربیت در آموزش، هویت دینی و فرهنگی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر