سهم متغیرهای احساس تنهایی و امید به زندگی در پیش بینی پرخاشگری دانشجویان دختر دانشگاه آیندگان
کد مقاله : 1081-FUTURESTUDIES
نویسندگان
فاطمه گلیج *1، ایدا محمودی2، روژان صفاتیان3
1کارشناسی ارشد،گروه روانشناسی، دانشگاه آیندگان، تنکابن.ایران
2دانشجوی ارشد روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه آیندگان، تنکابن، ایران
3دانشجوی ارشد رواشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه آیندگان، تنکابن، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه بر اساس احساس تنهایی و امید به زندگی در دانشجویان دختر موسسه آموزش عالی آیندگان شهرستان تنکابن انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر موسسه آموزش عالی آیندگان شهرستان تنکابن بود که در سال تحصیلی 403-1402 مشغول به تحصیل بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و ملاک های ورود و خروج به پژوهش تعداد 100 نفر انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت رسیدن به اهداف تحقیق از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری(1991)، پرسشنامه احساس تنهایی راسل و همکاران(1980) و امید به زندگی اشنایدر (1991) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و نرم افزار SPSS ویراست 23 انجام گردید. نتایج نشان داد که احساس تنهایی به طور مثبت و معناداری توان پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه در دانشجویان دختر را دارد و امید به زندگی به طور منفی و معناداری قادر به پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه در دانشجویان دختر می-باشد. مراکز مشاوره دانشجویی می‌توانند با تقویت احساس امید به زندگی و کاهش احساس تنهایی در راستای بهبود رفتارهای پرخاشگرانه دانشجویان اقدام نمایند.
کلیدواژه ها
پرخاشگری، احساس تنهایی، امید به زندگی، دانشجویان
وضعیت: پذیرفته شده