کوتاهی دولت در گسترس روش‌های نوین یادگیری و آموزش و مسئولیت مدنی ناشی از آن در پرتو اصل سی‌ام قانون اساسی
کد مقاله : 1067-FUTURESTUDIES
نویسندگان
غلامرضا افشاری پور *
دانشگاه پیام نور
چکیده مقاله
یادگیریِ مساله محور، یادگیری وارونه، یادگیری واقع‌گرا، یادگیری الکترونیک و ترکیبی، منابع باز و آموزش از راه دور و یادگیری مبتنی بر بازی از جمله مهمتری روش‌ها و ابزارهای نوین در آموزش هستند. اصل سی‌ام قانون اساسی دولت را موظف می‌کند که وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی رایگان را تا سرحد خود کفایی گسترش دهد. مساله پژوهش حاضر این است که با توجه به پیدایش روش‌های نوین یادگیری و آموزش در سالهای اخیر، آیا دولت در زمینه گسترش این روش‌ها نیز وظیفه‌ای دارد؟ و آیا کوتاهی در این امر می‌تواند منجر به مسئولیت مدنی او شود؟ به دیگر سخن، آیا با وجود محدودیتهای ماده 11 قانون مسئولیت مدنی، در پذیرش مسئولیت مدنی دولت، می توان در پرتو ظرفیت‌های اصل سی‌ام قانون اساسی، چنین مسئولیتی برای او قائل شد و او را مجبور به جبران خسارت‌های ناشی از آن کرد؟ هدف این پژوهش پاسخگویی به سوالات فوق است. روش این پژوهش توصیفی بوده و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای ابتدا دیدگاه‌های حقوقی را در تفسیر ماده 11 قانون مسئولیت مدنی بررسی و سپس مسئولیت مدنی دولت را، در پرتو اصول قانون اساسی، امکان‌سنجی کرده است. نتایج پژوهش نشان می‎دهد که با توجه به برتری قانون اساسی بر قانون عادی(قانون مسئولیت مدنی)، کوتاهی دولت در گسترش روش‎های نوین یادگیری و آموزش، می‌تواند برای او مسئولیت مدنی ایجاد کرده، او را پاسخگوی زیان‌های ناشی از آن سازد.
کلیدواژه ها
آموزش، دولت، روش‌های نوین، قانون اساسی، یادگیری.
وضعیت: پذیرفته شده