| ارزیابی تطبیقی بین مدل تدریس سنتی و مدل تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاس های چندپایه ابتدایی |
| کد مقاله : 1023-FUTURESTUDIES |
| نویسندگان |
|
مجید کوثری1، رعنا شیروانی *2 1استادیار برنامه ریزی درسی گروه علوم تربیتی، تهران، ایران 2دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه فرهنگیان شیراز |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه میزان اثربخشی الگوی تدریس سنتی و الگوی تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاسهای چندپایه دوره ابتدایی انجام گرفت. این مطالعه از نظر روششناسی در زمره پژوهشهای شبهآزمایشی قرار دارد و با طرح پیشآزمون–پسآزمون و استفاده از گروههای مقایسهای اجرا شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان شاغل به تحصیل در کلاسهای چندپایه ابتدایی یک منطقه آموزشی بود که از میان آنها نمونهای با بهرهگیری از روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شد. گروههای آزمایش و کنترل به مدت هشت هفته در معرض فرایند آموزشی قرار گرفتند. برای گردآوری دادهها از آزمون بینالمللی پیشرفت تحصیلی وودکاک–جانسون، ویرایش چهارم، تدوینشده توسط شرنک، ماتر و مکگرو (۲۰۱۴) استفاده شد که از روایی و پایایی مناسب و گزارششده برخوردار است. دادههای حاصل با بهرهگیری از روشهای آماری استنباطی متناسب مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن بود که بهکارگیری مدل تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی در مقایسه با مدل سنتی، تأثیر بیشتری بر ارتقای عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت در یادگیری و بهبود مهارتهای خودتنظیمی دانشآموزان دارد. افزون بر این، نتایج نشان داد استفاده از فناوریهای هوشمند موجب ایجاد تعاملات پویاتر و تقویت رفتارهای یادگیری مؤثر در کلاسهای چندپایه میشود. بر اساس نتایج، میتوان گفت بهکارگیری رویکردهای تدریس هوشمند قادر است اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری را در محیطهای آموزشی چندپایه افزایش دهد و بهعنوان راهکاری کارآمد در توسعه برنامههای آموزشی مدنظر قرار گیرد. این یافتهها بر لزوم بازاندیشی در روشهای سنتی تدریس در پاسخ به تحولات فناورانه تأکید دارد. |
| کلیدواژه ها |
| تدریس سنتی، تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی، کلاسهای چندپایه، پیشرفت تحصیلی، یادگیری تطبیقی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
